Stachura, czyli list do pozostałych
"Stachura, czyli list do pozostałych" – Andrzej Chyra, Mirosław Czyżykiewicz, Jan Janga Tomaszewski, Radosław Elis i Andrzej Perkman w muzycznej opowieści o życiu Edwarda Stachury. Ten spektakl – koncert to próba przedstawienia dramatycznego losu i niezwykłej, splątanej osobowości poety otoczonego nimbem wiecznego buntownika.
Poety kultowego dla kilku pokoleń czytelników. Jego wiersze i piosenki, do których muzykę skomponował przyjaciel Stachury – Jerzy Satanowski – w tym słynne "Życie to nie teatr", "Białą lokomotywę" – prezentują Chyra, Czyżykiewicz, Janga Tomaszewski, Elis i Perkman. Oni też – co rzadko można usłyszeć – grają na wielu instrumentach.
Muzyka, scenariusz i reżyseria: Jerzy Satanowski
Instrumentacja zespołowa
Edward Stachura – powszechnie znany jako Sted – urodzony w Piont – de – Cheruy we Francji 18 sierpnia 1937 roku, poeta i prozaik. W roku 1948 powrócił z rodzicami do Polski, ukończył romanistykę na Uniwersytecie Warszawskim. Pierwsze wiersze ogłosił w roku 1957. W swoich tekstach, lirykach, poematach, prozie poetyckiej, opowiadaniach („Falując na wietrze”) i autobiograficznych powieściach („Cała jaskrawość”, „Siekierezada”) dał przejmujący wyraz swojej niezgodzie na świat owładnięty szaleństwami współczesnej cywilizacji, a także na ograniczenia ludzkiej egzystencji. Jego bohaterowie – wrażliwi, wyobcowani samotnicy – przeżywają swój los jako nieustanną ucieczkę przed śmiercią, zbuntowani, choć świadomi, że bunt jest daremny.
Sposobem Stachury na życie stało się wędrowanie: był w Meksyku i na Bliskim Wschodzie, podrózował po Jugosławii, Norwegii, Stanach Zjednoczonych, Francji, Szwajcarii i Kanadzie. Także w kraju był stale w drodze, z miasta do miasta, ze wsi do wsi. Popełnił samobójstwo 24 lipca 1979 roku. Już za życia był otoczony legendą, która po jego śmierci przerodziła się w rodzaj kultu jego twórczości i osoby, zwłaszcza wśród młodzieży.
Sposobem Stachury na życie stało się wędrowanie: był w Meksyku i na Bliskim Wschodzie, podrózował po Jugosławii, Norwegii, Stanach Zjednoczonych, Francji, Szwajcarii i Kanadzie. Także w kraju był stale w drodze, z miasta do miasta, ze wsi do wsi. Popełnił samobójstwo 24 lipca 1979 roku. Już za życia był otoczony legendą, która po jego śmierci przerodziła się w rodzaj kultu jego twórczości i osoby, zwłaszcza wśród młodzieży.
Kontakt w celu zamówienia spektaklu: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
Powiązane pozycje :






