LLUIS LLACH

Urodził się 7 maja 1948 roku w Gironie na Costa Brava blisko granicy francuskiej. Dzieciństwo spędził w miasteczku Verges, gdzie uczył się grać na fortepianie i chodził do szkoły powszechnej, następnie w Figueres, gdzie uczęszczał do gimnazjum prowadzonego przez zakonników i gdzie śpiewał w chórze. W 1965 r. wyjechał na studia na Uniwersytecie w Barcelonie. Tam zetknął się ze środowiskami antyfrankistowskimi i dołączył do grupy intelektualistów zwanej Els Setze Jutges (Szesnastu Sędziów), która piosenkami walczyła z reżimem Franco. W 1967 r. stał się szesnastym i ostatnim członkiem grupy, do której należeli m.in.: Pi de la Serra, Raimon, Joan Manuel Serrat, Guillermina Motta, Maria del Mar Bonet. Był to początek ruchu Nova Cançó (Nowa Pieśń).

Lluis Llach dał swój pierwszy koncert 22 marca 1967 r. w miejscowości Terrassa, na przedmieściach Barcelony, akompaniując sobie na gitarze. Rok później wydał swój trzeci singiel zawierający utwór L'estaca (Słup) - pieśń nadziei, braterstwa i solidarności, zachęty, by nigdy nie zaprzestać walki z tym, co arbitralne. Z dnia na dzień i pomimo cenzury piosenka rozprzestrzeniła się po całej Katalonii, potem Hiszpanii i szybko przekroczyła jej granice. W marcu 1971 r. zmusiła go do udania się na wygnanie, by uniknąć ciągłych wezwań, zakazów i kar. Do śmierci generalissimusa mieszkał po drugiej stronie Pirenejów. W styczniu 1976 r. powrócił tryumfalnie do Katalonii dając w Pałacu Sportów w Barcelonie trzy niezapomniane koncerty, które przerodziły się w manifestacje polityczne, gdy tłum powiewając potajemnie wniesionymi flagami katalońskimi wzosił okrzyki: "wolność, amnestia, autonomia!"

Lluis Llach jest, prócz piosenek, twórcą większych form muzycznych, jak np. symfonia Campanades a morts, napisana w reakcji na zamordowanie wielu robotników przez frankistowską władzę; kantata poświęcona Morzu Śródziemnemu pt. Un pont de mar blava (Most błękitnego morza), napisana razem z wielkim poetą katalońskim Miquelem Martí i Pol i wykonywana razem z dwoma pieśniarkami: Berberyjką, Aminą Alaui i Greczynką, Neną Venetsanu; kompozycje muzyki do filmów. Ma na swoim koncie m.in. tzw. albumy koncepcyjne (stanowiące całość, bez podziału na poszczególne utwory) jak: Viatge a Itaca (Podróż na Itakę) opartą na poemacie Kavafisa czy też Astres (Gwiazdy) z użyciem licznych efektów elektronicznych; występy z orkiestrami symfonicznymi, a także interpretację Requiem Gabriela Fauré w partii barytonu. Jest bowiem również wykształconym śpiewakiem klasycznym.

Regularnie koncertuje w wielu krajach i bardzo często we Francji, gdzie występował w tak znanych paryskich salach jak Olympia, Bobino, Théâtre de la Ville, Casino de Paris czy Zenith.

Lluis Llach spędza obecnie większość czasu w swoim domu w Porrera, małym miasteczku w południowej Katalonii. Miasteczku, gdzie niegdyś przyjeżdżał na wakacje i któremu w 1995 r. poświęcił nawet cały album.

Premiera programu pt. Nou (Nowy lub 9) odbyła się wiosną 1999 r. roku w Madrycie, w maju zaprezentowany został w paryskiej Olympii, a 22 listopada wystąpił na OPPA '99 w Teatrze Na Woli w Warszawie.

organizatorów koncertów prosimy o kontakt: llach@ballada.pl

| Strona główna / index | SLM "BALLADA" | ARTYŚCI | WYDARZENIA | OPPA |